iRacing Endurance Le Mans Series – Interlagos & Spa

Μετά το φιάσκο της Sebring και χωρίς ιδιωτικά πρωταθλήματα να τρέχουν το ενδιαφέρον της ομάδας στράφηκε κυρίως στο να διατηρηθούμε ζεστοί και να βελτιώσουμε μέσα από ατομικούς αγώνες τα στατιστικά μας παραμένοντας ταυτόχρονα ετοιμοπόλεμοι.
Οι λιγοστές, όλο αυτό το διάστημα, ομαδικές μας συμμετοχές αφορούν το πρωτάθλημα Le Mans Endurance, που είναι official 4ωροι αγώνες του σιμ, multiclass φιλοσοφίας και όποια events διοργανώνονται από γνωστά Leagues όπως SCO.
Σε ό,τι αφορά το πρωτάθλημα Le Mans Endurance (LMSE) τα αυτοκίνητα που συμμετέχουν είναι τα ολοκαίνουργια (στο σιμ) LMP1 (Porsche 919, Audi R18) το παλιό καλό HPD σε ρόλο LMP2 και τα GTE (Ferrari, Ford). Ο συνδυασμός ουσιαστικά αποτελεί και το μείγμα multiclass του πραγματικού Le Mans, οπότε δύσκολα θα μας άφηνε ασυγκίνητους.


Ο πρώτος αγώνας που αξίζει αναφοράς ήταν στο Interlagos. Στο πρώτο από τους δύο συμμετείχαμε με ένα αυτοκίνητο GTE κατηγορίας και με πλήρωμα τους Andy Perrs & Nick Koudourakis. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν το τελευταίο σκαλί του βάθρου αλλά αντί για πανηγυρισμούς το αποτέλεσμα μας άφησε με μία πικρή γεύση απογοήτευσης αφού ουσιαστικά νιώσαμε ότι χαρίσαμε τη νίκη από δική μας υπευθυνότητα. Σε κάθε περίπτωση και υπό όποιες συνθήκες πάντως, μία 3η θέση ποτέ δεν είναι ανάξια λόγου επομένως κρατήσαμε τα credits και διατηρήσαμε το ηθικό μας ψηλά.
Ανασκουμπωμένοι και με ελπίδες, δώδεκα ώρες αργότερα συμμετείχαμε στον 2ο αγώνα του Σαββατοκύριακου. Αυτή τη φορά με δύο πληρώματα αφού τους 2 πρωινούς πλαισίωσαν σε ξεχωριστή συμμετοχή, αλλά με ίδιο αυτοκίνητο, οι Vasilis Kazantzas – Giannis Chourdakis. Πραγματικά δυνατός αγώνας και μέχρι τη τρίτη ώρα τα παιδιά κρατούσαν τη πρώτη θέση αντέχοντας στη πίεση και μεγαλώνοντας συνέχεια τη διαφορά τους από τους 2ους ενώ εμείς βρισκόμασταν στη 4η κυνηγώντας με αξιώσεις τη 3η που όλα έδειχναν ότι σε βάθος χρόνου θα τη κατακτούσαμε.
Οι αγώνες όμως χρειάζονται και τύχη …. Ήμουν εγώ στο τιμόνι όταν περνώντας από τα πιτ και προσπερνώντας αυτοκίνητο της κατηγορίας μας, ταυτόχρονα δεχόμασταν και ντουμπλάρισμα από LMP1. Το άλλο GTE της ομάδας μας πλησίαζε πίσω μας για να μας δώσει γύρο. Δυστυχώς το LMP1 ακούμπησε στο πίσω μέρος μας … μετά γύρισε κάθετα εμβολίζοντας το άλλο gte και τελικά ο διερχόμενος Βασίλης ήταν το μεγαλύτερο θύμα αφού τον πέτυχαν οι άλλοι δύο αχρηστεύοντας το αυτοκίνητο και θέτοντας τέλος στη συμμετοχή. Όχι πως ο δικός μας αγώνας πήγε καλύτερα καθώς η διαφαινόμενη 3η θέση τελικά έγινε μετά βίας 9η. Γενικά το πρωτάθλημα χρειάζεται υπομονή και επιμονή καθώς οι διαφορές ανάμεσα στα αυτοκίνητα είναι ασυνήθιστα μεγάλες για τους οδηγούς-simmers που δείχνουν ανήμποροι-ανώριμοι να διαχειριστούν τη κατάσταση και να εκτιμήσουν σωστά τη διαφορά δυναμικής ανάμεσα στα οχήματα.
Ο επόμενος αγώνας ήταν το Σαββατοκύριακο που πέρασε. Τόπος διεξαγωγής το πολυαγαπημένο Spa. Από τη Τρίτη σε ρυθμούς προετοιμασίας και το γεγονός ότι ο αγώνας έτρεχε παράλληλα και στο αδελφό πρωτάθλημα (LMS Sprint) με ωριαίους αγώνες (όπως άλλωστε και την εβδομάδα του Interlagos) βοήθησε να ρυθμίσουμε το αυτοκίνητο στα μέτρα μας και να γράψουμε αρκετά αγωνιστικά χιλιόμετρα σε συνθήκες αγώνα.


Σάββατο πρωί και η διαδικασία των δοκιμαστικών διά χειρός Νίκου μας τοποθετεί στην 5η θέση του σχηματισμού εκκίνησης. Τα πηδάλια για τη πρώτη ώρα του αγώνα στον γράφοντα και προσεκτικά να περάσουν οι πρώτες στροφές και οι πρώτοι 1-2 γύροι. Μέχρι και τον 8ο γύρο προσεκτικά είχαμε κερδίσει 3 θέσεις … μετά από λίγο όμως ουσιαστικά όλα τελείωσαν αφού το αυτοκίνητο χτυπημένο έχανε σε τελική γράφοντας πιο αργούς χρόνους. Σε συνδυασμό με σωρεία στιγμών, μικροεπαφών και αναγκαστικών επισκευών o απολογισμός έφερε μία πενιχρή 9η θέση σε σύνολο είκοσι αυτοκινήτων. Μείναμε με την αίσθηση …. στο χέρι, ότι μπορούσαμε αλλά δεν ….
Στο δεύτερο αγώνα της ημέρας το δίδυμο συμπλήρωσε ο Γιάννης. Τεχνικές δυσκολίες συντονισμού από πλευράς Νίκου …. Καθυστέρηση και με τον Γιάννη να μη νιώθει έτοιμος έφεραν το αυτοκίνητο για τα δοκιμαστικά στα δικά μου χέρια. Αργοπορημένοι και με άγχος ο πρώτος από τους δύο γύρους πήγαινε πολύ καλά μέχρι ένα γλίστρημα με ….άπειρα στη Blancimont να τον ακυρώσει. Τετ-α-κέ αλλά ευτυχώς χωρίς υλικές ζημιές και συνέπειες και ακόμα μία ευκαιρία. Λίγο φυλαγμένα αφού δεν είχαμε άλλη και τελικά ο 8ος χρόνος που γράψαμε δε μέτρησε ποτέ για …2-3 μέτρα αφού έληξε ο χρόνος.
Εκκίνηση από την ουρά του grid. 40οι και πολύ γρήγορα αποφεύγοντας το χαμό των πρώτων γύρων 7 θέσεις κερδισμένες. Από τη 33η θέση σε 3-4 γύρους ακόμα μία και μετά κι άλλη κι άλλη και τελικά από τη 40η θέση που εκκινήσαμε παρέδωσα το αυτοκίνητο στην 26η.


Αλλαγή οδηγού, στο τιμόνι ο Νίκος. Η πολύ καλή δουλειά της πρώτης δύσκολης ώρας συνεχίζεται. Ο Νίκος βγαίνει 30στός από τα πιτ και μέχρι να τελειώσει το στιντ του έχει σκαρφαλώσει 22ος. Έχουμε αποφασίσει να κάνουμε ωριαία στιντ ώστε σε περίπτωση στραβής να έχουμε προλάβει τουλάχιστον να πάρουμε όλοι γεύση από τον αγώνα. Επίσης έχουμε κλειδώσει στο «καλύτερα αργά και να ευχαριστηθούμε οδήγηση με ένα άρτιο αυτοκίνητο, παρά ρίσκο και να γίνουμε ζεμπίλι να σερνόμαστε…»
Αλλαγή οδηγού και η σκυτάλη στον Γιάννη. Παρά τους φόβους του ότι δε θα είναι ανταγωνιστικός έχει ντοπαριστεί ήδη. Τον έχουμε βοηθήσει όσο μπορούμε και πλέον πετυχαίνει τη πίστα στα καλύτερα της από άποψη πρόσφυσης και παράλληλα τη λιγότερη δυνατή κίνηση έχοντας την ευχέρεια να γράψει πολλούς «καθαρούς» από κίνηση γύρους εκμεταλλευόμενος στο έπακρο το γυρολόγιο του. Σκαρφαλώνει ακόμα πιο ψηλά και κάνοντας διπλό στιντ είναι πλέον στη 18η θέση.
Πλησιάζει ή ώρα να αλλάξει και πάλι ο οδηγός. Από ώρα βλέπω πως και οι 2 έχουν πολύ καλό γυρολόγιο και αποφασίζω να μην οδηγήσω άλλο γυρνώντας σε «οδηγός ασφαλείας» προκειμένου να εκμεταλλευτούμε ό,τι περισσότερο μπορούμε. Στα «πηδάλια» ο Νίκος και η επέλαση συνεχίζεται. Ο Νίκος καταφέρνει να κρατήσει ρυθμό και θέση κερδίζοντας ταυτόχρονα χρόνο σε σχέση με το προπορευόμενο αυτοκίνητο …. ελάχιστα μεν και κατά περίπτωση αλλά όλο αυτό δημιουργεί και ένα «μοχλό» πίεσης


Ξανά Γιάννης σε δαιμονισμένο ρυθμό. Εκτός του πρώτου αυτοκινήτου που είναι σε δικό του ρυθμό και …. πλανήτη(!) κατά διαστήματα είμαστε το πιο γρήγορο αυτοκίνητο της κατηγορίας και αυτό σαν συνέπεια έχει ακόμα και η 2η θέση να φαίνεται οριακά εφικτός στόχος. Είμαστε τέταρτοι πλησιάζοντας με καταιγιστικό ρυθμό τους τρίτους ( Jim Racing ) σε μία προσπέραση περισσότερο διαδικαστικού χαρακτήρα. Σωστή έξοδος από την eau rouge στην ευθεία που ακολουθεί δίπλα δίπλα …. με 260+ στα φρένα και …. Επαφή-σπρώξιμο και στη μάντρα με τα μούτρα …
Ευτυχώς με λίγα χιλιόμετρα και αμελητέες υλικές ζημιές. Προς τιμήν του ο οδηγός της αντίπαλης ομάδας αναγνωρίζοντας την ευθύνη του σε ότι αφορά το συμβάν ιπποτικά περίμενε να μας δώσει τη θέση μας πίσω. Σε μεταξύ μας διάλογο εκείνη την ώρα μας είπαν ότι ήταν μία κοινή τους ομαδική απόφαση και τους αξίζουν συγχαρητήρια καθώς στο μηχανοκίνητο αθλητισμό η συγγνώμη έχει αξία όταν αποδίδεται με πράξεις και όχι με άχρωμες, τυπικές λέξεις “sorry”. Εύγε για αυτή τους τη κίνηση που μόνο σεβασμού είναι άξια.
Δυστυχώς όλο αυτό είχε κόστος δώδεκα δευτερόλεπτα που σε συνδυασμό με ελαφρώς χειρότερο ρυθμό αγώνα, έκανε την έτσι κι αλλιώς οριακή προσπάθεια της δεύτερης θέσης πλέον αδύνατη.
Τελικός απολογισμός μία πανάξια 3η θέση σε έναν αγώνα με έντονο συναγωνισμό και το γεγονός ότι όλο αυτό ήρθε εκκινώντας τελευταίοι έδωσε μία έξτρα απόλαυση στη γεύση της σαμπάνιας.
Αποτελέσματα αγώνα
Μπράβο στα παιδιά και ευχαριστούμε τους χορηγούς μας

OMEN by HP
Pallas Parts

by Andy Perrs